SRC-reisleider Bart van Mierlo
‘Al vanaf het begin hebben de landen in het oosten van Europa me gefascineerd. Mijn vriendjes gingen met hun ouders op vakantie naar Italië of Frankrijk, maar ik wilde naar Bulgarije, Roemenië of Hongarije. Waar die fascinatie precies vandaan kwam is me nog steeds een raadsel, maar ik had visioenen van woeste landschappen waar helden met namen als Skanderbeg, Christo Botev en Lajos Kossuth rondzwierven. Nu, jaren later, heb ik die landen allemaal uitgebreid mogen bereizen en ik durf het hier nu wel te bekennen: die voorliefde voor het oosten is nooit meer “goed” gekomen.’
Bart van Mierlo werkt sinds 2006 bij SRC- Cultuurvakanties
Loading the player ...
Opleiding en achtergrond: historicus
Video: Bart vertelt over Oost-Europa








050 - 3 123 123
Dromen van Birma - de pracht van Myanmar
‘De wereld is een prachtig boek, maar wie niet reist leest slechts één pagina.’ (Sint-Augustinus)
lees verder »Van het prachtige boek dat de wereld is, is de pagina over Birma (of Myanmar zoals de naam officieel luidt) een van mijn dierbaarste. Mijmerend over m’n tijd daar vroeg ik me af wat het nu precies was wat Birma zo speciaal maakte. Waren het die o zo aardige Birmezen, altijd met een lach uit het hart? Was het de geur van sandelhout, vermengd met die van Aziatische kruiden? Of waren het toch de schitterende pagodes, die letterlijk en figuurlijk midden in het leven van de Birmezen staan? Waarschijnlijk is het net als de Birmese keuken: het is onmogelijk alle kruiden van een gerecht te raden, maar laten ze er één weg, dan proef je het meteen!
De kleine keizer
Als ik de naam Martin Bril hoor, moet ik weemoedig lachen. Zijn passie voor Napoleon Bonaparte begrijp ik volkomen. De legende van de kleine keizer heeft nu eenmaal ‘je ne sais quoi...’. Het is toch niet voor niets dat de stereotype geesteszieke claimt Napoleon te zijn! Al van kindsbeen af aan werd ik mateloos gefascineerd door de Corsicaan, verslond ik alle boeken over hem die ik in de schoolbibliotheek kon vinden, speelde met mijn soldaatjes z’n veldslagen na. Ik had dolgraag een steek willen hebben, maar dat ging mijn ouders gelukkig te ver.
lees verder »