Halverwege de hemel in Georgië

Tijdens onze rondreis door Azerbeidzjan en Georgië staat halverwege de reis een spectaculaire reis naar de Kazbeg op het programma. Deze hoogste berg van Georgië ligt in de grote Kaukasus-bergketen en wordt in vele boeken beschreven. De Russische dichter Lermontov werd helemaal lyrisch bij het zien van deze berg, maar ook Tolstoj en natuurlijk vele Georgische schrijvers hebben de berg bezongen. Natuurlijk, alle bergen lijken op elkaar, maar de Kazbeg is toch een uitzondering.

Het begint al met de tocht vanuit Tbilisi. Deze loopt via een laagvlakte plotseling de bergen in. We passeren verschillende vestingen waarvan de van Jvari en Annanuri bijzonder mooi zijn. Jvari is de plek waar in de 4e eeuw de heilige Nino, de vrouw die heel Georgië bekeerde tot het christendom, haar kruis neerzette voordat ze aan haar grote taak begon. Ze moet onder de indruk zijn geweest, omdat aan de ene kant de machtige Kaukasusbergen zijn te zien met hun besneeuwde toppen, terwijl aan de andere kant een groot dal zich ontvouwt waar twee machtige rivieren samenstromen. Beneden in het dal ligt de stad Mtskheta, eens de hoofdstad, nu een belangrijk pelgrimsoord met de prachtige Heilige Pilaar Kerk.

Vanaf Jvari vervolgen we onze weg en rijden langs de vesting Annanuri die eens de handelsroute van Tbilisi naar Rusland moest bewaken. Hoewel vervallen tot een ruïne is de vesting nog steeds betoverend. Ook hier hebben we een schitterend uitzicht over een groot stuwmeer met daarachter weer die betoverende bergen.

Uiteindelijk bereiken we het plaatsje Gudauri op een hoogte van 2100 meter. Dit is een wintersportplaatsje want meteen achter het hotel begint de sneeuw al en zien we de skiliften. Het is opmerkelijk hoe stil het hier is. Geen bomen meer te zien en geen vogels meer te horen. De lucht is bijzonder schoon, maar ook een beetje ijl. In ieder geval slaap je er geweldig.

De volgende dag gaan we dan uiteindelijk met jeeps de echte bergen in over wegen waar geen normale auto’s meer kunnen rijdt en je je afvraagt of wijzelf wel omhoog kunnen. Maar de lokale bevolking doet het al jaren en rijden met hetzelfde gemak over deze bergwegen als wij over de A2. Onderweg naar boven passeren we schitterende uitzichtpunten. Eenmaal aangekomen bij de berg komen we pelgrims tegen en je vraagt je af waar zij naartoe gaan. Maar eenmaal boven wordt alles duidelijk. Tegen een prachtige achtergrond van de besneeuwde hellingen van de Kazbeg zien we een klein klooster waar een paar monniken leven. Gastvrij nodigen ze ons uit hun kerk te bezichtigen en even uit te rusten van de tocht. Een van de monniken was bezig met het bouwen van een mooi bloemenperkje vlak voor het klooster. Dit maakte voor mij het plaatje compleet en het voelde alsof ik halverwege de hemel was.


Bekijkt u ook het filmpje van het ensemble Khareba, dat tijdens SRC-reizen en in Groningen en omstreken optreedt. Dit optreden heeft plaatsgevonden in de Doopsgezinde kerk in Groningen.